Pasinler Belediyesi'nden emekli olan Mehmet Kutman'ı sıcak bir yaz gününde, gölgelik bir muhitte son yolculuğuna uğurladık. 1981 senesi Ramazan ayında iftardan sonra, Hacı Rüştü kahvehanesinin, karşı kaldırımında davul çalınıncaya kadar otururduk. Yaz mevsiminde de, ikindi vaktinden sonra bazen de akşamları Veli Baba kahvehanesinin bahçesinde sohbetimiz olurdu. Bu sohbete Hanifi Coşkun ve Bülent Bayraktar da dahil olurdu. Pazar günleri de Turistik Otel'e yıkanmaya giderdik. 1981 yılının kasım ayında askere giderken, Mehmet Kutman ve Yaşar Çolak beni yolcu etmeye gelmişti. Otobüs terminaline gitmeden önce, Dadaş Sineması'nın ön tarafında bulunan çay bahçesinde çay içmiştik. Bazen de Kayakyolu'na giden G/5 otobüsüne binip kendisini ziyaret ederdim. Her cuma sabahı saat 08:30'da telefonla görüşürdük. Gerek telefon konuşmalarımızda gerekse ziyaretim esnasında bana dua ederdi.   Vefalı bir dostu, bir ağabeyi kaybetmenin tarifsiz ıstırabına binaen; gönlümden geçen bölük pörçük kifayetsiz sözcüklerden oluşup gözyaşlarıma karışarak klavyeye akseden düşüncelerimi çiçek demeti niyetiyle hissiyatlarınıza takdim etmek istedim.